Mostrando entradas con la etiqueta drudaria. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta drudaria. Mostrar todas las entradas

martes, 6 de octubre de 2026

30. Isabella ed Elia Cairel. N' Elyas Cairel, de l'amor

30. Isabella ed Elia Cairel.

Secondo la lezione di O, con alcune delle correzioni dello Schultz (Die prov. Dichterinnen, p. 22).

Testi antichi provenzali, Ernesto Monaci, Ramón Guimerá Lorente, Amazon

N' Elyas Cairel, de l'amor
qu'ieu e vos soliam aver, 
perque l'avetz cambiat aillor:
qe vostre chanz non vai si com solia, 
et anc vas vos nom sui salvatz un dia, 
ni vos d'amor nom demandetz anc tan 
q'ieu no fezes tot al vostre coman. 
Madomn' Eysabella, valor
joi e pretz e sen e saber 
soliatz qec jorn mantener, 
e s'ieu en dizia lauzor,
e mon chantar, nol dis per drudaria, 
mas per honor e pron q'ieu n'atendia, 
si con joglars fai de dompna prezan; 
mas chascun jorn m'es anada cambian.
N'Elyas Cairel, amador
no vim mais de vostre voler 
qui cambges dompna per aver; 
e s'ieu en disses desonor,
eu n'ai dig tant de be q' om nol creiria, 
mas ben podetz doblar vostra folia;
de mi vos dic qu'ades vau meilluran, 
mas endreig vos non ai cor ni talan. 
Domn', eu faria gran follor,
si stes gair' en vostre poder,
e ges per tal nom desesper,
s'anc tot non aic pron ni honor;
vos remanretz tals com la genz vos cria, 
et ieu irei vezer ma bell' amia
el sieu gen cors grail e benistan,
que no m' a cor menzongier ni truan. 
N' Elias Cairel, fegnedor 
resemblatz segon mon parer,
com hom qis feing de dol aver 
de zo dont el no sent dolor.
sim creziatz, bon conseil vos daria 
qe tornassetz estar en la badia;
e nous auzei anc mais dir mon semblan, 
mas pregar n' ei lo patriarch' Ivan.
Domn' Eysabel', en refreitor
non estei anc mattin ni ser; 
mas vos n'auretz oimais lezer,
q' en breu temps perdretz la color. 
estier mon grat mi faitz dir vilania, 
et ai mentit, q'eu non crei q'el mond sia 
domna tant pros ni ab beutat tan gran 
com vos avez, per q' ieu i hai agut dan.
Sius plazia, n' Elyas, ieu volria 
qem disesses qals es la vostr' amia, 
e digatz lom e no i anetz doptan,
q'eus en valrai, s'ela val ni a sen tan.
Dompna, vos m'enqerretz de grant follia,
qe per razon s'amistat en perdria;
qe per paor qe lauzengier mi fan,
pero non aus descubrir mon talan.

jueves, 12 de octubre de 2023

VIII, N Uc de la Bachallaria, Cosselhatz m' al vostre sen:

VIII.


N Uc de la Bachallaria,

Cosselhatz m' al vostre sen:

Una domn' am finamen

Que m ditz que no m' amaria;

Qu' amic a don no s partria

Sinon per aital coven

Que lui ames a presen,

E que y agues senhoria,

En mi tot celadamen;

E s' ieu aisso li sofria,

De s' amor jauzir poiria.


Gaucelm Faidit, ses fadia

Vos don cosselh d' avinen

Que prendatz so que us cossen

E 'l plus, si us o cossentia;

Qu' ab sofrir vens hom tot dia,

E 'n son mant paubre manen;

E no s fadia qui pren;

Qu' ieu la tenc tota per mia,

Quan d' amor me fai parven;

E s' ieu ren als y vezia,

Fols sui, si no 'l consentia.


N Ugo, senes drudaria

E ses penre jauzimen,

Vuelh mais estar per un cen

Que sufrir aital folia

Qu' autre drut tenga en bailia

Mi dons qu' ieu am finamen.

Del marit nonca m' es gen;

Gardatz, si d' autr' o sabia,

Si n' auria 'l cor dolen!

Qu' ieu morria de gilosia;

E non crei pieier mortz sia.


Gaucelm, qui de domn' avia

Bella, cuenda e plazen

A celat tot son talen,

Be vol murir qui 'n muria;

Qu' ieu dic que mil tans valria

Que si no i agues nien;

En aisso non a conten:

Ni pero s' esser podia

Qu' a celat la vis soven,

Tans de plazers li faria

Qu' el sobreplus conqueria.


N Ugo, ges ieu non creiria

Que il plazer fosson plazen,

Ans auria espaven

Sitot al drut la tolia,

O s' en aissi remania,

Quals que fos ab cor sufren,

Qu' atretal galiamen

Fezes per sa leujairia;

Per qu' ieu mezeis li m defen.

Sol m' aura; e s' autr' en tria,

Lieis lais e sa senhoria.


Gaucelm Faidit, pauc embria 

Drutz qu' aissi leugieyramen 

Se part de si dons breumen, 

E no m sembla cortezia. 

Sabetz que us cosselharia?

Que l' amassetz eissamen

Com ilh vos jogan, rizen,

E qu' aguessetz autr' amia

Don cantassetz leialmen;

E lieis tencsetz tota via,

Aissi com ilh vos tenria.


N Ugo, a pauc non cossen,

Que dretz e razos seria;

E fassa 'n lo jutjamen

A Ventadorn Na Maria

On es pretz e cortezia.


Gaucelm, lieis tenc per valen,

E vuelh que 'l fassa, ab que y sia,

E que y apel eyssamen

Lo Dalfin que sap la via

E l' obra de drudaria.


Gaucelm Faidit et Hugues de la Bachélerie.

(Amb barretina vermelha?)

Hugues de la Bachelerie. Uc de la Bacalaria

VIII, N Uc de la Bachallaria, Cosselhatz m' al vostre sen:

VIII.


N Uc de la Bachallaria,

Cosselhatz m' al vostre sen:

Una domn' am finamen

Que m ditz que no m' amaria;

Qu' amic a don no s partria

Sinon per aital coven

Que lui ames a presen,

E que y agues senhoria,

En mi tot celadamen;

E s' ieu aisso li sofria,

De s' amor jauzir poiria.


Gaucelm Faidit, ses fadia

Vos don cosselh d' avinen

Que prendatz so que us cossen

E 'l plus, si us o cossentia;

Qu' ab sofrir vens hom tot dia,

E 'n son mant paubre manen;

E no s fadia qui pren;

Qu' ieu la tenc tota per mia,

Quan d' amor me fai parven;

E s' ieu ren als y vezia,

Fols sui, si no 'l consentia.


N Ugo, senes drudaria

E ses penre jauzimen,

Vuelh mais estar per un cen

Que sufrir aital folia

Qu' autre drut tenga en bailia

Mi dons qu' ieu am finamen.

Del marit nonca m' es gen;

Gardatz, si d' autr' o sabia,

Si n' auria 'l cor dolen!

Qu' ieu morria de gilosia;

E non crei pieier mortz sia.


Gaucelm, qui de domn' avia

Bella, cuenda e plazen

A celat tot son talen,

Be vol murir qui 'n muria;

Qu' ieu dic que mil tans valria

Que si no i agues nien;

En aisso non a conten:

Ni pero s' esser podia

Qu' a celat la vis soven,

Tans de plazers li faria

Qu' el sobreplus conqueria.


N Ugo, ges ieu non creiria

Que il plazer fosson plazen,

Ans auria espaven

Sitot al drut la tolia,

O s' en aissi remania,

Quals que fos ab cor sufren,

Qu' atretal galiamen

Fezes per sa leujairia;

Per qu' ieu mezeis li m defen.

Sol m' aura; e s' autr' en tria,

Lieis lais e sa senhoria.


Gaucelm Faidit, pauc embria 

Drutz qu' aissi leugieyramen 

Se part de si dons breumen, 

E no m sembla cortezia. 

Sabetz que us cosselharia?

Que l' amassetz eissamen

Com ilh vos jogan, rizen,

E qu' aguessetz autr' amia

Don cantassetz leialmen;

E lieis tencsetz tota via,

Aissi com ilh vos tenria.


N Ugo, a pauc non cossen,

Que dretz e razos seria;

E fassa 'n lo jutjamen

A Ventadorn Na Maria

On es pretz e cortezia.


Gaucelm, lieis tenc per valen,

E vuelh que 'l fassa, ab que y sia,

E que y apel eyssamen

Lo Dalfin que sap la via

E l' obra de drudaria.


Gaucelm Faidit et Hugues de la Bachélerie.

(Amb barretina vermelha?)

Hugues de la Bachelerie. Uc de la Bacalaria